بینش

شایداین جمعه بیاید شاید

بزرگ مرد تاريخ

پيوند ها
 
 
لوگوي دوستان
گنجينه احاديث

جستجو گر گوگل
خوش آمدیددوستان ارادتمندشماکریمی


موضوع:


   نوشته شده در شنبه ۱۳۹۱/۰۴/۳۱  توسط مصطفی کریمی 



 

روز ۲۶ مرداد ۱۳۶۹ ، میهن اسلامی شاهد حضور عزیزانی بود که پس از سال ‌ها اسارت در زندان ‌های مخوف رژیم بعثی صدام، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود می‌ گذاشتند.
امروز یکی از خاطره‌ انگیز‌ترین روزهای تاریخ انقلاب اسلامی است که شاهد حضور و آزادی مردانی بود که در راه عهد و پیمانی که با خدا بسته بودند، مجاهدت و استقامت ورزیدند و آن ها توانستند در سال‌ های زجر و شکنجه، با وجود در بیماری جسمی، روح و روان خود را حفظ و تقوا و مردانگی خود را مضاعف کنند تا در بازگشت به ایران اسلامی در صحنه ‌های مختلف اجتماعی، سرمشق و نمونه‌ ای برای صلابت و استقامت مردان و زنان ایران اسلامی باشند.
فرزندان میهن به عشق دیدار پیر جماران، روزهاى سخت هجران را به امید وصال سپرى و هر دم به این امید، روزها را لحظه‏ شمارى می کردند.
 
آزادگان، با ایمان راسخ خود در برابر همه فشارهاى جسمى و روحى دشمنان ایستادند و روابط اجتماعى جامعه کوچک اردوگاهى خود را بر پایه اخلاق حسنه بنا نهادند و از شکنجه‏ هاى مزدوران بعث هراسى به خود راه ندادند.
 
آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضی ترین کسان به قضاى الهى بودند. اینان سینه‏ هایى فراخ‏ تر از اقیانوس داشتند که از همه‏ جا و همه‏ کس بریده و به خدا پیوسته بودند، آزاده نامیده شدند چون از قید نفس و نفسیات رهایى یافته بودند.
 
در پی بازگشت آزادگان به ایران دستور تشکیل ستاد رسیدگی به امور آزادگان صادر شد. ستاد رسیدگی به امور آزادگان در ۲۲ مرداد ۱۳۶۹، براساس قانون حمایت از آزادگان مصوب ۲۳ آذرماه ۱۳۶۸ مجلس تشکیل شد و در نخستین گام با تبادل انبوه اسرا مواجه شد و براساس‌‌ همان قانون و با مساعدت و همراهی دیگر دستگاه‌ها مسئولیت این کار عظیم را به دوش گرفت و تبادل بیش از ۴۰ هزار آزاده و به همین تعداد اسیر عراقی را انجام داد. 
 
این ستاد بیش از ۲۷۰ واحد ستادی در سراسر کشور تشکیل داد و ارائه خدمات به آزادگان را در زمینه‌های گوناگون آغاز کرد.
 
عرصه پر برکت دفاع مقدس، صحنه حضور مردان و زنان با ایمانى بود که با پیروى از تعالیم عالیه اسلام و تحت رهبرى حکیمانه حضرت امام خمینى(ره) توانستند حماسه ه‏اى به‏ یادماندنى و جاودان از خود به یادگار بگذارند. اینان اگرچه در بازگشت از اسارت، مقتدا و امام خویش را ندیدند، اما با نایب بر حق وى میعادى همیشگى بستند و بر عهد خویش با خون شهیدان پایبند ماندند. 
 
آزادگان دلاور و سرافراز با الهام از مکتب انسان‏ ساز اسلام و سیره ائمه اطهار و با درس ‏گرفتن از زندگى انقلابى و حماسه‏ ساز حضرت زینب(س) که اسوه صبر و پایدارى بود، توانستند دوران دشوار اسارت را پشت سر نهند و شکوه مقاومت و سرافرازى را بر صحیفه درخشان ایران اسلامى ثبت کنند. 
 
بی ‏شک سال‏ ها محرومیت این سر و قامتان تاریخ باعث شد که آنان امروز بیش از هر فرد دیگرى در مسیر سبز موفقیت گام بردارند و الگو، اسوه و افتخار میهن خویش باشند. 
 
مقام معظم رهبری نیز درباره آزادگان می فرمایند (۴): 
 
« … یكی از چیزهایی كه شما را، دل هایتان را زنده نگه می داشت، پرامید نگه می داشت، یاد آن چهره و روحیه پر صلابت امام عزیزمان بود. آن بزرگوار هم خیلی به یاد اسرا بودند. حال پدری را كه فرزندانش به این شكل از او دور شده باشند، راحت می شود فهمید.» 
 
« مسأله اسارت طولانی این ملت به نوبه خود امتحان دیگری بود كه ملت ما با موفقیت آن را به انجام رسانده و اسرای ما همانند ملت ایران از خود آزاد مردی نشان دادند و سرانجام با موفقیت و سرافرازی به وطن بازگشتند… . 
 
… شما در دوران اسارت ، شرایط سختی را گذراندید ، اما در عین حال با حفظ دین و اعتقادات و دلبستگی خود به اسلام، امام و انقلاب موجب افتخار و آبرومندی ملت خود در برابر دشمن شدید.»
 
و امروز یادآور بازگشت غرورآفرین مردان و زنان آزاده‏اى است که پس از تحمل سال‏ ها شکنجه و دورى از عزیزان خویش، به وطن بازگشتند و به انتظار میلیون‏ ها ایرانى پایان دادند.
 
در این روز، شکیبایى مادران، پدران، همسران و فرزندان این آزادمردان به بار نشست و سال‏ هاى نگرانى و شوق دیدار به پایان رسید و وعده الهى تحقق یافت: «و بشر الصابرین»
 
نه تنها استقامت آزادگان در اردوگاه‏ هاى دژخیمانه رژیم بعث، بلکه صبر و پایدارى خانواده‏ هاى این عزیزان ستودنى است. 

   نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۴/۰۵/۲۶  توسط مصطفی کریمی 



موضوع:

روزی پیرمردی فقیر و گرسنه، نزد پیامبر اکرم (ص) آمد و درخواست کمک کرد. پیامبر فرمود: اکنون چیزی ندارم ولی «راهنمای خیر چون انجام دهنده آن است»، پس او را به منزل حضرت فاطمه (س) راهنمایی کرد.پیرمرد به سمت خانه حضرت زهرا (س) رفت و از ایشان کمک خواست. حضرت زهرا (س) فرمود: ما نیز اکنون در خانه چیزی نداریم. اما گردن ‏بندی را که دختر حمزه بن عبدالمطّلب به او هدیه کرده بود از گردن باز کرد و به پیرمرد فقیر داد. مرد فقیر، گردن ‏بند را گرفت و به مسجد آمد.

پیامبر (ص) هنوز در میان اصحاب نشسته بود که پیرمرد عرض کرد: ای پیامبرخدا (ص)، فاطمه (س) این گردن بند را به من احسان نمود تا آن را بفروشم و به مصرف نیازمندی خودم برسانم. پیامبر (ص) گریست. عمّار یاسر با اجازه پیامبر (ص) گردن بند را از پیرمرد خرید.

عمار پس از خرید گردن بند، گردن بند را به غلام خود داد و گفت: این را به رسول خدا (ص) تقدیم کن، خودت را هم به او بخشیدم. پیامبر (ص) نیز غلام و گردن بند را به حضرت فاطمه بخشید. غلام نزد فاطمه (س) آمد و آن حضرت گردن بند را گرفت و به غلام فرمود: من تو را در راه خدا آزاد کردم. غلام خندید.حضرت فاطمه (س) راز این خنده‌ را پرسید. غلام پاسخ داد: ای دختر پیامبر (ص) برکت این گردن بند مرا به شادی آورد، چون گرسنه‌ای را سیر کرد، برهنه‌ای را پوشاند، فقیری را غنی نمود، پیاده‌ای را سوار نمود، بنده‌ای را آزاد کرد و عاقبت هم به سوی صاحب خود بازگشت.


   نوشته شده در جمعه ۱۳۹۴/۰۵/۰۲  توسط مصطفی کریمی 




   نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۱۴  توسط مصطفی کریمی 




   نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۴/۰۴/۰۸  توسط مصطفی کریمی 




   نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۴/۰۱/۲۰  توسط مصطفی کریمی 



دراين نيکودم و فرخنده نوروز

                زمان بر کامتان باشد شب و روز 

                    به لطف حق چو اين نوروز باشيد

         سلامت ، خوشدل و سرزنده هر روز


   نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۴/۰۱/۰۲  توسط مصطفی کریمی 



تاریخ ایام فاطمیه در سال ۹۳ به صورت زیر است:

از ۱۴ اسفند ۱۳۹۳ تا ۴ فروردین ۱۳۹۴

مجموعاً ۲۰ روز

روز ۱۴ اسفند ۱۳۹۳ = شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام ا… علیها  (به روایتی)

روز ۴ فروردین ۱۳۹۴ = شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام ا... علیها

درباره تاریخ شهادت حضرت زهرا(س) روایات مختلفی وجود دارد است. و از چهل روز تا شش ماه بعد از رحلت پیامبر(ص) بیان شده است. اما میان علمای شیعه، دو احتمال معتبر است: هفتاد و پنج روز بعد از رحلت پیامبر(ص) یا نود و پنج روز بعد از رحلت ایشان.

بنابراین با توجه به رحلت پیامبر اسلام(ص) در بیست و هشتم صفر، بنا به روایت هفتاد و پنج روز، در مورخه سیزدهم تا پانزدهم جمادی الأوّل، شهادت حضرت زهرا(س) است و این ایام را فاطمیه اوّل می‌ خوانند.

اما بنا به روایت نود و پنج روز، شهادت حضرت(س) در سوم تا پنجم جمادی الثانی است و این ایام را فاطمیه دوم می‌ خوانند.

بنابراین؛ ایام فاطمیه جمعا ۶ روز می باشد، ۳ روز در ماه جمادی الاول و ۳ روز در ماه جمادی الثانی. فاطمیه اول از ۱۳ تا ۱۵ جمادی الاول است و فاطمیه دوم از سوم تا پنجم جمادی الثانی می باشد.

و شاید علت اینکه سه روز در هر ماه بعنوان روز شهادت آن حضرت(س) معرفی شده است به این دلیل است که این احتمال وجود دارد که ماههای قمری از رحلت پیامبر(ص) تا شهادت حضرت زهرا(س)، ۲۹ روز بوده باشند، حال آنکه در صورت کامل بودن ماههای قبل، روز شهادت ۱۳جمادی الاول و یا سوم جمادی الثانی خواهد بود. چرا که طبق تقویم، حداکثر سه ماه قمری ۲۹ روزه و حداکثر ۴ ماه قمری ۳۰ روزه می توانند پشت سر هم قرار گیرند.

اما در عرف، به دهه دوم جمادی الاول، از دهم تا بیستم جمادی الاول که بنابر قول ۷۵ روز، شهادت آن بانوی بزرگوار در آن واقع شده است دهه فاطمیه اول و به دهه اول جمادی الثانی از اول تا دهم جمادی الثانی، که طبق قول ۹۵ روز، شهادت حضرت زهرا(س) در آن واقع شده است، دهه فاطمیه دوم گفته می شود.

و باید توجه کرد که برگزاری عروسی در ایام فاطمیه اگر توام با معصیت و یا هتک حرمت به حضرت زهرا (سلام الله علیها)نباشد، اشکال ندارد. اما برای مومنان سزاوار است که حرمت این ایام را پاس بدارند و از انجام کارهای شادی آفرین بپرهیزند.

 

   نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۳/۱۲/۱۳  توسط مصطفی کریمی 



پس ای بندگان خدا از معصیت خدا بپرهیزید ( تا چه اندازه معصیت خدا را می شناسید یا سعی کردیدید که بشناسید ) و به سبب کردار خود بر مرگها یتان پیشی بگیرید و بخرید چیزی ( عمل صالح ) را که برای شما باقی میماند بچیزیکه از دستتان میرود و برای سفر آخرت آماده باشید که برای کوچ دادن شما سعی و شتاب دارند ، و برای مرگ مستعد باشید که بر شما سایه افکنده است ( علامات و آثارش هویداست )
و مانند گروهی باشید که بیدار بوده و بر مرگشان پیشی گرفتند و دانستند که دنیا جای اقامت ایشان نیست پس آنرا به آخرت تبدیل نمودند ، زیرا خداوند سبحان شما را بی جهت نیافریده و مهمل و بیکار رها نکرده .
و میان هیچیک از شما و بهشت یا دوزخ فاصله ایی نیست مگر مرگ که او در میابد ، ومدت زندگی که هر لحظه آنرا کم می گرداند و ساعت مرگ آنرا از بین ببرد که بسیار کوتاه ست .
و غائبی که از وطن اصلی خود آخرت دور گشته شب و روز او را به منزل حقیقی خود میراند و سزاوار است که بوطنش بازگشت نماید .
وکسیکه با سعادت و نیکبختی یا شقاوت وبدبختی میآید ، نیکو ترین توشه را نیازمند است ، پس در دنیا از دنیا توشه بردارید از آنچه فردای قیامت خود را برهانید و بنده از عذاب پروردگارش بپرهیزد به اینکه خود را پند دهد و بتوبه و بازگشت پیشی گیرد و بر شهوتش ( خواهشهای نفسش ) مسلط شود ، زیرا مرگ او از او پنهان است و معلوم نیست چه وقت عمرش بسر می رسد ، آرزوهایش او را فریب می دهد و شیطان با او همراه است و معصیت نافرمانی خدا و رسولش را برای او میآراید تا مرتکب شوند و او را به توبه نمودن امیدوار مینماید که آنرا به تأخیر اندازد تا اینکه مرگ او را دریابد در حالتیکه از آن بسیار غافل می باشد پس حسرت و اندوه بر آن غافلی باد که عمرش در قیامت بر او حجت و دلیل باشد.
از خداوند سبحان درخواست می نمائیم که ما و شما را در ردیف کسانی قرار دهد که هیچ نعمتی او را یاغی و سرکش ننماید و هیچ فائده و غرضی او را از عبادت و بندگی پروردگار باز ندارد و بعد از مرگ او را پشیمانی و اندوه او را درنیابد.

خطبه ۶۳ نهج البلاغه ترجمه فیض السلام


   نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۳/۱۰/۲۸  توسط مصطفی کریمی 



امام صادق علیه السّلام ‏فرمودند: روز قیامت منادى ندا مى‏‌کند: شیعیان آل‌محمّد کجا هستند؟! پس از میان مردم گردن‌هایى کشیده شده افرادى به پا مى‌‏خیزند که عدد آنها را غیر از حق‌تعالى کس دیگر نمى‌‏داند. ایشان در قسمتى از مردم به پا خاسته‌‏اند، سپس منادى ندا مى‌‏کند: زوّار قبر حضرت امام حسین علیه السّلام در کجا هستند؟! خلق بسیارى به پا مى‌‏خیزند.
سپس به ایشان گفته مى‌‏شود: دست هرکسى را که دوست دارید بگیرید و آنها را به بهشت ببرید، پس شخصى که جزء زائرین است هرکسى را که بخواهد گرفته به بهشت مى‌‏برد حتى بعضى از مردم به برخى دیگر مى‌‏گویند: اى فلانى، من را مى‏‌شناسى؟ من کسى هستم که در فلان روز در فلان مجلس براى تو ایستاده و احترام از تو نمودم پس من را نیز دریاب، زائر او را نیز گرفته و به بهشت داخل نموده بدون اینکه دافع و مانعى در بین باشد.

امام حسين (ع) فرمود: «هر كس مرا در زندگانيش زيارت كند، پس از مرگش بازديدش خواهم كرد».


   نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۳/۱۰/۰۳  توسط مصطفی کریمی 



آخرين مطالب



مقام معظم رهبري

درباره ما ...
 
 
 
 
نويسندگان